Louise E.M. Vet is directeur van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO) van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en hoogleraar evolutionaire ecologie aan de Wageningen Universiteit.. Ze verwierf internationale bekendheid met haar onderzoek aan multitrofe interacties, kennis die van belang is voor de verduurzaming van agro-ecosystemen. Daarnaast ziet ze het als haar missie het belang van de ecologie uit te dragen naar het brede publiek (columns, lezingen, media) en is ze actief in het publieke debat. Zo staat ze bekend als fervent voorstander van een duurzame circulaire economie die gebaseerd is op ecologische principes. Deze integrale duurzaamheidsprincipes brengt ze in praktijk bij het nieuwe NIOO-laboratorium-kantorencomplex te Wageningen, waarvoor zij in 2012 de Gouden Piramide, de Rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeverschap in de architectuur, kreeg.

Louise Vet promoveerde als ecoloog in Leiden en verrichtte onderzoek aan universiteiten in Riverside (Californië), Vancouver en Toronto. Van 1984-1999 was zij werkzaam bij de Wageningen Universiteit, o.a. als hoogleraar Evolutionaire Ecologie. Sinds 1999 bekleedt zij de functie van directeur van het NIOO-KNAW en ze bleef verbonden aan Wageningen Universiteit als buitengewoon hoogleraar.

In 2004 werd ze benoemd tot lid van de KNAW en in 2005 ontving ze samen met twee Wageningse collegae als eerste Nederlanders de Engelse Rank Prize for Nutrition. Ze beweegt zich actief in het onderzoeksveld en heeft meer dan 200 publicaties in internationale tijdschriften op haar naam staan.
Haar bestuurlijke nevenfuncties zijn divers. Vet is voorzitter van het Netherlands Ecological Research Network en lid van verschillende Raden van Toezicht en besturen, onder meer de Raad voor Aard- en Levenswetenschappen (KNAW), Circle Economy Cooperatie, WWF-NL en de Environment Steering Panel van de European Academies Science Advisory Council.