Wie zijn die mensen, die Nederland met hun aanstekelijke drive, innovatieve oplossingen, diepgaande kennis en/of ondernemersgeest verder verduurzamen? Duurzaamheid.nl zet deze helden, verbonden aan ons platform, graag in the picture. Elke maand kun je nader kennismaken met één van hen. Deze keer Hubert Aarts, die als vermogensbeheerder resoluut kiest voor investeringen met zoveel mogelijk positieve invloed op grote maatschappelijke en klimaatgerelateerde vraagstukken.

Dat je met geld de wereld in de goede richting kunt sturen, is voor Hubert Aarts en zijn collega’s allesbehalve nieuws. In 15 jaar groeit het in Londen gevestigde Impax Asset Management Group van 50 miljoen belegd vermogen naar 4,5 miljard. De rendementen van de fondsen en private equity-portefeuille zijn bovengemiddeld goed. Hubert Aarts, managing director Vermogensbeheer, over succesvol investeren in innovatieve oplossingen, wat hem inspireert en zijn wensen voor Nederland.

Wat is het grootste misverstand over impactbeleggen?
“Dat impactbeleggen minder rendement oplevert, is één van de grootste misverstanden. Het levert juist hele goede rendementen op. En ook over de definitie van impactbeleggen bestaan misverstanden. Vaak wordt gedacht dat duurzaam beleggen vooral betekent dat je strenge ESG-criteria hanteert (red: Environmental, Social & Governance- of ESG-criteria: de eisen die gesteld worden op het gebied van milieubeheer, maatschappij en goed en transparant bestuur). Dat is niet zoals wij het bij Impax zien. ESG-criteria vormen een zeer belangrijk deel van het volledige beeld. Een bedrijf in de olie-industrie kan best een acceptabele ESG-score hebben, bijvoorbeeld door een positieve score op Social en Governance. Maar het is daarom voor ons nog geen duurzame belegging. Voor ons betekent impactinvesting dat je belegt in bedrijven met duurzame oplossingen, die dit tevens op een duurzame manier uitvoeren en produceren. Heeft het geheel een positief effect op een duurzame economie en duurzaam leefmilieu? Het is voor ons belangrijk om te investeren in portefeuilles met een netto-positief effect. Als ik bijvoorbeeld een windturbine produceer, dan ben ik industrieel bezig en stoot ik CO2 uit. Een negatieve impact op het milieu. Wat wij doen, is ook kijken naar wat de voordelen zijn als je die turbine vervolgens daadwerkelijk plaatst. Hoeveel positieve impact heb je dan over een termijn van 20 jaar?”

Dat impactbeleggen minder rendement oplevert, is één van de grootste misverstanden

Welke bijdrage lever je als impactbelegger voor een duurzaam Nederland?
“De bijdrage die wij met Impax hopen te maken? Dat meer beleggers gaan beleggen met een vergelijkbare visie als de onze: in beursgenoteerde bedrijven die oplossingen aandragen voor milieu- en maatschappelijke vraagstukken. Wij leveren een bijdrage door die bedrijven te selecteren met dergelijke oplossingen en daarin te investeren. Die bedrijven zijn ook meteen onze inspiratie. Onze rol is globaal, we werken tenslotte internationaal. Maar natuurlijk doen we dit ook in Nederland. Ik denk dat Nederland op het gebied van duurzaamheid overigens heel ver vooruit ligt ten opzichte van de rest van de wereld. Van het afval dat een Nederlands gezin bijvoorbeeld op jaarbasis creëert, gaat minder dan 5% naar de vuilnisbelt. De rest wordt gerecycled of omgezet in energie. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld gaat het om ruim 60% (bron: Center for American Progress - CAP).”

Wie of wat is jouw inspiratiebron?
“Voor mij is dat niet één bedrijf of persoon. Het zijn ideeën als de elektrische auto van Elon Musk; de auto die meer een tablet is. Een geweldige innovatie. Het zet andere producenten aan om ook daadwerkelijk met elektrische auto’s te komen. Kijk, we weten allemaal dat de auto één van de grootste vervuilers is. En de auto-industrie kun je niet zomaar veranderen. Maar de introductie van auto’s als deze zet iets in beweging. Kijk naar het recente nieuws met betrekking tot de exclusieve aankoop voor elektrische auto’s vanaf 2025. Dat geldt ook voor LED-verlichting als het om energie gaat, of toiletspoelsystemen als je het over water hebt. Het gaat vooral om bedrijven die actief zijn op een inefficiënte markt.”

Nederland ligt op het gebied van duurzaamheid heel ver vooruit

Waar droom jij van?
“Dat we verder kijken dan alleen Nederland. We zijn maar een klein landje. Er is een goed begin gemaakt met COP21 (red. klimaatconferentie Parijs); het is goed om te zien dat er afspraken gemaakt worden om klimaatverandering tegen te gaan. Mijn wens is dat dit ook in de praktijk gebracht gaat worden. Het gaat niet om het veranderen van de manier waarop we leven, maar om het introduceren van alle oplossingen die hieraan bijdragen. Deze oplossingen moeten vervolgens ook betaalbaar worden: het schaaleffect. Want alleen als de prijs laag genoeg is, zijn ze echt bereikbaar. Neem nog eens verlichting als voorbeeld. LED is nu betaalbaar, maar was 5-6 jaar geleden nog erg duur. Je ziet hier het effect van een overheid die zegt dat je geen gloeilampen met een hoge wattage meer kunt kopen. De vraag naar LED-lampen neemt toe en de prijs kan omlaag.”

Wat is er volgens jou nodig om een volgende stap te zetten richting verduurzaming?
“We moeten meer aandacht geven aan de oplossingen die beschikbaar zijn. Maak ze betaalbaar, introduceer ze door de regulering aan te passen als dat nodig is. Regulering kan een positieve werking hebben en is soms zelfs echt nodig om op te kunnen schalen. Ik denk dat mensen dit vaak nodig hebben om de stap te kunnen maken. Regels klinken ‘eng’, maar dan vergeten we dat bijna alles al gereguleerd is: van het ophalen van vuilnis en wanneer je mag oversteken op de weg tot de pharmaceutische industrie. We moeten daar niet bang voor zijn.”

Wat moeten we vanavond ter inspiratie lezen/luisteren/bekijken?
“Er is ontzettend veel geschreven over duurzaamheid. Vergeet vooral wat er 10 of 20 jaar geleden geschreven is over duurzaamheid: tegenwoordig is het haalbare kaart. Maar wat ik vooral zou zeggen: het is niet alleen read, listen and watch, het gaat vooral om zelf doen. Als het om duurzaam beleggen gaat, zien we nu een grote verandering qua sentiment. En niet alleen bij de pensioenfondsen: het begint nu ook in Londen en Amerika door te dringen. Steeds meer CO2-intensieve industrieën worden weggehouden uit de portefeuille. Beleggers zeggen vaker: dit type investeringen vormen ook een risico. Mijnen en olievelden zijn - vanuit reputatierisico én financieel - blijkbaar minder waard dan we denken. Daarnaast zie ik in Amerika een duidelijke trend. Grote erfenissen komen terecht bij een jongere generatie, die meer duurzaamheid wil zien. Tegelijk zijn er nog niet veel aanbieders van die duurzame beleggingsproducten. Een geweldige kans dus om aan de slag te gaan.”