Wie zijn die mensen, die Nederland met hun aanstekelijke drive, innovatieve oplossingen, diepgaande kennis en/of ondernemersgeest verder verduurzamen? Duurzaamheid.nl zet deze helden, verbonden aan ons platform, graag in the picture. Elke maand kun je nader kennismaken met een van hen. Deze maand is het woord aan Bob Hutten, directeur van Hutten Catering en oprichter van de Verspillingsfabriek en innovatienetwerk Foodsquad.

Hutten wil van betekenis zijn voor de samenleving van vandaag, maar zeker ook voor die van morgen. Hij participeert in initiatieven die gaan over betekenisvol ondernemen. Een voorbeeld daarvan is het open innovatienetwerk Foodsquad dat een ander voedselsysteem nastreeft en de Verspillingsfabriek waar van reststromen groente weer smaakvolle producten als soepen en sauzen worden gemaakt. De Verspillingsfabriek geeft het eerste grootschalige antwoord op voedselverspilling in Nederland.

Wat is het grootste misverstand over voeding?

‘Het is voor ons vanzelfsprekend dat we beschikken over voedsel. Daardoor zijn we de betekenis ervan een beetje kwijtgeraakt. Het moet vooral lekker zijn en goedkoop. Uit onderzoek blijkt dat onze gewassen steeds minder voedingswaarde bevatten. En we maken ons niet druk om de impact op onze omgeving. Dat is een beetje ongenuanceerd, maar er gaat enorm veel fout met voedsel. Denk aan groot opgeschaalde stallen of het gebrek aan vitamines, mineralen en bouwstoffen in veel producten. Een van de grootste systeemfouten is dat wij hier eten weggooien, terwijl er op deze wereld mensen honger lijden. Dan gaat er iets vreselijk mis.’

‘In Nederland gooien producenten, verwerkers, horeca en supermarkten jaarlijks voor 2,5 miljard euro aan voedsel weg. Bijvoorbeeld omdat de producten niet voldoen aan onze schoonheidseisen; denk aan gele paprika’s die eigenlijk groen hadden moeten zijn. We gooien de helft van een tomaat weg omdat er een stukje zonder kontje op een hamburger hoort te zitten. Ook consumenten doen hard mee aan voedselverspilling: zo'n vijftig kilo per jaar per persoon. Wat goed is voor nog eens 2,5 miljard. Te veel ingekocht, te lang bewaard, te veel gekookt of gewoon niet lekker. Doordat voedsel zo goedkoop is geworden, voelen wij er weinig bij als we het weggooien. Onze opa’s en oma’s die de hongerwinter meemaakten, kijken daar heel anders naar. Ik vind dat voeding opnieuw gepositioneerd moet worden. En iedereen moet zich ervan bewust zijn dat het zo niet langer kan.’

Een van de grootste systeemfouten is dat wij hier eten weggooien, terwijl er op deze wereld mensen honger lijden. Dan gaat er iets vreselijk mis.
Welke bijdrage wil jij leveren aan een duurzaam Nederland?

‘Ik wil laten zien dat je met verspilling ook geld kunt verdienen door het beter te verwaarden. Dat betekent dat we waardevolle producten maken met reststromen die eigenlijk bestemd zijn voor de afvalbak. Toen ik begon met de Verspillingsfabriek kwamen er vanuit het hele land producten op me af: 45 duizend kilo groente, 7 miljard liter melk, 100 duizend kilo kleine aardappelen. Die reststromen verwerken wij tot soepen en sauzen die uiteindelijk weer in de supermarkt of horeca terechtkomen. Mijn missie is pas geslaagd als verspilling wordt voorkomen. Dat is een flinke opgave waar samenwerking op grote schaal voor nodig is. Samen met de Universiteit van Wageningen hebben we de Taskforce Food opgericht. Vanuit die taskforce delen we onze inzichten om ieder bedrijf in de wereld te helpen om verspilling te voorkomen of te verwaarden.’ 

‘Naast verspilling van voedsel wil ik verspilling van talent voorkomen. Ieder mens heeft talenten waarmee hij of zij een bijdrage kan leveren. Veel te veel waardevolle mensen vallen uit, zitten lang thuis en komen moeilijk aan een baan. Ook is voor veel mensen een baan niet vanzelfsprekend vanwege een beperking. Ik vind dat we werk moeten creëren voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Mijn bedrijf doet er alles aan om onze medewerkers (of samenwerkers zoals wij ze noemen), opdrachtgevers, leveranciers en de maatschappij in hun kracht te zetten. Zo wil ik een bijdrage leveren aan het geluk van een ander.’ 

Naast verspilling van voedsel wil ik verspilling van talent voorkomen. Ieder mens heeft talenten waarmee hij of zij een bijdrage kan leveren.
Wie is jouw inspiratiebron? 

‘Ik geniet van het ambitieniveau van Elon Musk en de ondernemerszin van Richard Branson. Ze zijn authentiek en excentriek. Ondanks bezwaren en tegenslagen gaan zij gewoon door en maken hun droom waar. Daar heb ik respect voor.’

Waar droom jij van? 

‘Wij willen de beste worden in het voorkomen van voedselverspilling in de wereld. Ik wil er alles voor geven om die systeemfout op te lossen. Daarvoor moeten we met zijn allen het roer rigoureus omgooien. We moeten minder eten: minder vlees, minder vet en minder suiker. En boeren zouden zich moeten richten op het verbeteren van de voedingswaarde van de gewassen die ze produceren.’

Wat is er volgens jou nodig om een volgende stap te zetten richting verduurzaming? 

‘We moeten onze definitie van winst veranderen. Het is een misverstand dat bedrijven alleen maar geld moeten verdienen. Hoe kunnen wij zo schraal denken? Het bedrijfsleven is in een operational excellence-stand terecht gekomen. Het draait om geld verdienen, systemen, processen en procedures. Voor mij moet een bedrijf maatschappelijk relevant zijn. Daar zijn geen verdienmodellen voor.’ 

Tot slot: wat moeten we vanavond ter inspiratie lezen/luisteren/bekijken?

‘Luister naar Nooit meer een morgen van Marco Borsato. Het illustreert voor mij dat je iedere dag afsluit met het gevoel dat je hebt gedaan wat er in je vermogen lag. Je weet niet wat de dag morgen brengt. In de tijd dat ik hier ben, geef ik mijn leven betekenis door iedere dag stappen te zetten die bijdragen aan mijn eigen geluk of dat van een ander. Die stapjes brengen mij dichter naar mijn stip op de horizon. In een geluksschilderij heb ik die stip op de horizon visueel gemaakt door te tekenen wat voor mij belangrijk is in het leven. Zaken als reizen, andere culturen en de natuur. Ik raad iedereen aan om zo’n schilderij vandaag nog te maken.’